# PaganOS Recipes Receptury pakietów dla [PaganOS](https://paganlinux.eu). Każdy plik `PAGBUILD.yaml` definiuje jak zbudować pojedynczy pakiet. ## Struktura ``` recipes/ ├── core/ # pakiety bazowe (binutils, gcc, glibc, ...) ├── drivers/ # sterowniki (libinput, mesa, ...) ├── net/ # sieć (curl, wget, NetworkManager, ...) ├── gui/ # pakiety GUI (gtk, qt, xfce, ...) ├── utils/ # narzędzia (bubblewrap, ripgrep, ...) └── boot/ # bootloader (grub) ``` ## Format PAGBUILD.yaml ```yaml pkgname: acl pkgver: '2.4.0' pkgrel: 1 pkgdesc: Commands for Manipulating POSIX Access Control Lists. url: http://savannah.nongnu.org/projects/acl arch: x86_64 license: - GPL-2.0-only depends: - attr makedepends: - gcc source: - http://download.savannah.gnu.org/releases/${pkgname}/${pkgname}-${pkgver}.tar.gz sha256sums: - SKIP build: | cd "${pkgname}-${pkgver}" ./configure --prefix=/usr make -j$(nproc) package: | cd "${pkgname}-${pkgver}" make DESTDIR="${PKGDIR}" install ``` ### Zmienne dostępne w fazach build/package - `${PKGDIR}` — katalog DESTDIR (instalacja pakietu) - `${pkgname}`, `${pkgver}`, `${pkgrel}` — podstawiane też w adresach `source:` ### Model pakietu (jak Arch/Debian — bez footprintów) Receptura **nie deklaruje listy plików**. Faza `package:` instaluje wszystko do `${PKGDIR}` (DESTDIR) i z tego katalogu `pagbuild` tworzy **jeden pakiet** — dokładnie jak `PKGBUILD` w Archu czy reguły `install` w Debianie. Lista plików nie jest danymi wejściowymi, tylko **pochodną** pakietu: `pag` wylicza SHA256 dla każdego pliku przy instalacji i zapisuje je w `/var/lib/pag/files.db` (rola, którą w Debianie pełni `md5sums`/`.list`, a w Archu `.MTREE`). > **Nie używamy już pól `footprint`, `footprint_devel`, `footprint_man`, > `footprint_`** — to balast z formatu cards/NuTyX, którego `pagbuild` > nigdy nie czytał. Podpakiety deweloperskie/dokumentacyjne/językowe są scalane > z pakietem głównym (ich pliki i tak trafiają do DESTDIR). Do usuwania tych pól > z istniejących receptur służy `strip-recipes-footprints.py`. ### Pakiet wyjściowy `pagbuild` buduje pakiety **`.pag`** (tar.xz z `metadata.json` + `data.tar.xz`), gotowe do instalacji przez `pag install plik.pag`. W repo trzymamy wyłącznie aktualną wersję każdego pakietu — starsze są usuwane przez `pagsync`. ## Pakiet wydania (`pagan-release`) — wersja systemu przez repo `recipes/core/pagan-release` to **pakiet wydania** („os-info”). Jego `pkgver` JEST wersją systemu, a `depends` opisuje, co to wydanie ma zawierać. Dlaczego tak, a nie „wersja wpisana w obraz”: * pliki `/etc/os-release` i `/etc/pagan-release` należą do PAKIETU, więc `pag verify` je obejmuje, a `pag upgrade` podmienia je przy nowszej wersji (z ochroną `.pacnew`, jeśli użytkownik je zmienił), * w obrazie pakiet jest instalowany od razu, więc `pag base register` zapamiętuje go z wersją obrazu, * `provides: pagan-system=` pozwala innym pakietom wymagać `pagan-system>=1.0.0` bez wiązania się z nazwą pakietu wydania, * klucze dodatkowe `codename:` i `desktop:` (pagbuild je ignoruje) czyta `build-pagan.sh` — jedno miejsce z prawdą o kodename i środowisku. ### Nowe wydanie — kolejność 1. Podnieś `pkgver` (i ewentualnie `codename`) w `recipes/core/pagan-release/PAGBUILD.yaml`; dopisz nowe pozycje w `depends`, jeśli wydanie ma dołożyć tapety/programy. 2. Podnieś `PAGAN_VERSION` w `build-pagan.sh` (builder ostrzeże w fazie weryfikacji obrazu, jeśli te dwie wartości się rozjadą). 3. `pagbuild pagan-release` → podpis → `pagsync --gen-repo` (albo GUI-Build). 4. Na maszynie użytkownika: `sudo pag upgrade` → nowa wersja systemu. ### Uwagi * **`depends` muszą istnieć w repozytorium.** `pagan-wallpapers` buduje sam builder (tapety leżą w `branding/`, do którego repo receptur nie ma dostępu), więc jego `.pag` (z `ISO/packages/` po buildzie) wysyła się do repozytorium razem z `pagan-release`. * Hooki: katalog `hooks/` w `.pag` obsługuje `pre-install`, `post-install`, `pre-remove`, `post-remove` (API `PKG_HOOK_API`, `PAG_NO_HOOKS=1` wyłącza, `PAG_HOOK_TIMEOUT` ogranicza czas). `pagan-release` używa `post-install` do odświeżenia baz pulpitu/ikon po dodaniu programów w wydaniu. ## Receptury z własną konfiguracją (`pagan-xfce-panel-layout`) Nie każdy pakiet jest kompilowany – niektóre wnoszą samą **konfigurację**. Wzorzec: pliki leżą w katalogu receptury i są wymienione w `source:` (pagbuild kopiuje je do katalogu budowy, więc w `build:` są dostępne po nazwie, bez ścieżek). Przykład: `recipes/gui/pagan-xfce-panel-layout` wnosi domyślny układ panelu XFCE (`/etc/xdg/xfce4/panel/default.xml`) oraz skrypty widgetów genmon (`/usr/libexec/pagan/panel/`: CPU, RAM, sieć, bateria). ### Jedno źródło prawdy dla repo i ISO Układ panelu generuje `gen-panel-xml.sh` z **tej samej** receptury, której używa `build-pagan.sh` – nie ma drugiej kopii definicji układu do rozjechania: * tutaj (pagbuild) generator jest wołany **bez flag**, bo `depends` gwarantuje obecność wtyczek (`xfce4-panel`, `xfce4-whiskermenu-plugin`, `xfce4-genmon-plugin`, `xfce4-clipman-plugin`), * `build-pagan.sh` buduje te wtyczki „best-effort”, więc sam wykrywa braki w rootfs i przekazuje je flagami (`--no-whiskermenu`, `--no-genmon`, `--no-clipman`) – panel nigdy nie wskazuje na niezainstalowany moduł. Zmieniając układ panelu (kolejność wtyczek, widgety, ulubione w menu) edytuje się **tylko** `gen-panel-xml.sh` i podnosi `pkgver` w tej recepturze. ## Budowanie lokalnie ```bash pagbuild recipes/core/acl/PAGBUILD.yaml ``` ## Narzędzia - `migrate-recipes.py` — konwertuje receptury `cards` (Pkgfile) na `PAGBUILD.yaml` (footprinty są celowo pomijane) - `strip-recipes-footprints.py` — usuwa pola `footprint*` z istniejących receptur (idempotentne; `--apply`, aby zapisać, domyślnie dry-run) ## Polityka forków Fork-first w całym repo: [`../../FORK-POLICY.md`](../../FORK-POLICY.md). Krótko: co możemy zrobić forkiem, robimy forkiem — źródła w repo, pakiet `-pagan`, lokalny tarball + wyliczony sha256 (build bez sieci) i adnotacja licencyjna o statusie forka (`FORK.md` + `NOTICE`).